PranaPuur

Blogs

De schoonheid van Imperfectie

"Je bent al perfect, inclusief al je imperfecties"

Dit is een citaat van Jon Kabat, de grondlegger van mindfulness.

Een inspirerende zin, die verder gaat dan het beeld van perfectie. Want wat is nu precies "perfect"? Ik dacht vroeger dat dit betekende dat iemand knap, slim, succesvol en rijk was. Ik keek op tegen mensen die in mijn ogen perfect waren. Deze mensen hadden veel vrienden, werden door iedereen aardig gevonden, ze zouden nooit zorgen of stress ervaren omdat ze zo perfect waren.... Nou ja, in mijn ogen dan.

Ik projecteerde vooral mijn imperfectie op anderen, vond vroeger dat iedereen mooier was, ik kon niet goed leren, dus anderen waren zoveel slimmer en door mijn onzekerheid durfde ik mezelf ook niet echt te laten zien. In mijn naaste omgeving had ik ook mensen die dit voor mij bevestigde door opmerkingen te maken over mijn lage opleiding, mij lelijk noemde (ik had volgens sommigen kleine borsten en een dikke kop en zag er niet uit) Dit kwam niet ten goede van mijn zelfbeeld. In de tijd dat ik bij een afslankinstituut werkte kwam ik tot de ontdekking dat ik grip had op mijn lichaam, zoveel zelfs dat ik doorsloeg en bijna niks meer at. Ik kreeg voor het eerst complimenten over mijn figuur, mijn kleine borsten vielen niet meer zo op, omdat de rest ook super slank was. Trots zei ik eens tegen mijn man dat mijn buik zo mooi inviel als ik op mijn rug lag. Mijn man, die van mij hield zoals ik was, zei boos dat hij me nu juist niet meer mooi vond, nu ik zo dun was. Dat was voor mij een eye-opener. Hij heeft mij wakker geschud. Het heeft nog ruim 10 jaar geduurd voordat ik mijn lichaam mooi genoeg vond, mijn oordeel op mezelf heb los kunnen laten. Maar het is me wel gelukt. 

Inmiddels heb ik mogen ervaren dat mijn imperfectie niks te maken heeft met hoe mensen mij zien, maar wel over hoe ik daar zelf over denk. Nee, ik lijk nog steeds niet op een mooi fotomodel, maar ik straal wel mijn 'gelukkig zijn' uit. Daardoor kan ik elke ochtend in de spiegel kijken en tevreden zijn met wat ik zie.

Perfect door mijn imperfectie.

Sneeuw !!! 

12 december 2017

Als klein meisje was ik al gek op de sneeuw, ik kon verwonderd achter het raam zitten en alleen maar kijken hoe de mooie witte vlokken vanuit de donkere wolken zo naar beneden dwarrelde. Ik probeerde elke vlok te zien en te bekijken voor het verdween op de grond in de sneeuw massa die er al lag. En zo langzaam de grond bedekte en het als maar witter werd.

Soms belde ik mijn oma op om te vragen of zij de sneeuw ook had gezien. We bespraken dan wel eens hoe een vlokje er zo mooi uit kon zien, de vorm en het formaat werden dan ook benoemd tot in details. Wanneer het ook maar een beetje sneeuwt komt deze herinnering altijd als eerste naar voren voor mij. Ik kan er soms zelfs emotioneel van worden.

Sneeuw raakt me dus nog steeds, op zoveel verschillende manieren. Ik zou de tijd wel stil willen zetten en alleen maar willen genieten. En dat is precies waar de winter voor mij voor staat. Ik denk dat de jaargetijden ons op een natuurlijke manier laten zien wat wij nodig hebben. In de winter kunnen we ons terugtrekken en naar binnen kijken. We hoeven nu even niet te bloeien en groeien, we hoeven niet te blaken van de energie. We mogen gewoon zijn. Zijn in onszelf, zijn in gedachten, zijn in het hier en nu.

Mijn gedachten zijn natuurlijk ook niet alleen in het hier en nu, ik vind het heerlijk om plannen te maken voor de kerstdagen die inmiddels voor de deur staan, met heel lieve mensen om me heen. De gedachten aan degene die hier niet meer bij zijn. Gevolgd door het oud en nieuw, waarbij ik altijd bewust stil sta van het afsluiten van het oude en met open armen klaar sta voor wat het nieuwe jaar ons gaat brengen.

Maar nu geniet ik vooral van de sneeuw!


Herfst: een nieuw begin

21 september 2017

"De boom in het bos liet in de herfst alles los. Want, fluisterde hij ontdaan, het loslaten is nodig om sterker in het leven te staan." 

Het is herfst. De zon breekt door en het beloofd een mooie dag te worden. Herfst doet me denken aan de bomen en struiken die langzaam van kleur veranderen in de mooiste tinten. Ze maken zich klaar om de bladeren straks los te laten.   

Ik vertel mensen vaak dat loslaten heel belangrijk is, in welke vorm dan ook. Voor mij persoonlijk heeft dit meerdere betekenissen en verschillende lagen. Om te beginnen mijn angst om te falen. Ik vond het altijd erg spannend om nieuwe uitdagingen aan te gaan en de reactie van de mensen om mij heen telde voor mij zwaar mee. 

Ik merkte dat deze angst mij tegenhield, mij belemmerde en ik hierdoor niet mijn hart volgde maar mijn verstand. Ik voelde aan alles dat het anders moest, maar hoe? Ik had geen idee. Uiteindelijk heb ik mijn gevoel gevolgd.

Diep van binnen wist ik wel wat ik wilde, maar om dat naar de buitenwereld te laten zien benauwde me. Het grote oordeel kwam alleen niet van buiten, het was mijn eigen oordeel. Waarom maakte ik het mezelf zo zwaar? Ik heb mij jarenlang verscholen achter een persoon die ik niet echt was. Het was een 'masker', een overlevingsstrategie. Afgelopen jaren ben ik erachter gekomen wie ik eigenlijk echt ben en wat mijn behoeftes zijn. 

Het bijzondere was dat het mijn overtuigingen waren die de angst in stand hield. Natuurlijk vind ik het nog steeds spannend om nieuwe uitdagingen aan te gaan. Maar ik weet inmiddels dat een beetje gezonde spanning bij het leven hoort en je ook scherp houdt. 

Door mijn angst om te falen los te laten, ben ik nu mijn eerste blog aan het schrijven op mijn eigen website. Ik ben blij dat ik de angst heb overwonnen en voel me krachtig en vooral mijzelf.

050 3645 982 

Telefoon

Adres Pranapuur
Heerestraat 30
9301 AH  Roden
Telefoon nummer Pranapuur
050 3645 982
Email adres Pranapuur
pranapuur@gmail.com
Facebook PranapuurInstagram Pranapuur
Blog